Edinburgh: part II

Klik hier voor deel één

Waar was ik ook alweer? Dynamic Earth had ik gehad, dus zijn we nu beland bij.. de extra vrije tijd die we kregen. Doordat dat gedeelte zondag een beetje de mist in was gegaan, werd alles maandag een beetje opgeschoven zodat we toch nog konden doen wat we zondag hadden willen doen. Voor mij en drie vriendinnen werd dat Camera Obscura. Dat is een heel technisch verhaal, maar het kwam er ook neer dat je op een scherm de hele stad kunt overzien. Dat was niet alles, er waren ook nog vier verdiepingen gewijd aan optische illusie. Dit was erg gaaf, ik denk dat ik hier nog een apart artikeltje aan wijd.

’s Dinsdags moesten we om acht uur alweer verzamelen en hadden we eerst een heleboel vrije tijd.
Met ongeveer twaalf man begonnen we met het ‘beklimmen’ van Calton Hill, waarvandaan je een supermooi uitzicht hebt over de stad. Er stond een soort gebouw (zuilen?) waar we opklommen en met heel veel lol een aantal groepsfoto’s maakten waar we de hele tijd net niet allemaal oppasten. Wat hebben we gelachen!


Toen splitsen we op. Samen met de drie vriendinnen met wie ik ook naar Camera Obscura ging, ging ik nu naar de Royal Botanic Gardens. Dit is eigenlijk gewoon een heel groot park, waar je heerlijk kunt rondlopen, foto’s kunt maken en kunt genieten van de zon, wat wij optimaal hebben gedaan. We hebben in het gras gelegen, een heleboel rare foto’s gemaakt en een boom ingeklommen. We stonden zelfs nog op het punt om een voorbijganger te vragen of hij een foto van ons in de boom wilde maken. Totdat hij riep dat we er heel snel uit moesten komen…


Natuurlijk hadden we niet de hele dag vrije tijd: met z’n allen brachten we een bezoek aan Lauriston Castle, eigenlijk meer een groot landhuis. Hier waren we veel te vroeg, en hebben we nog een halfuurtje heerlijk in het gras in de zon gelegen!

Na het eten in weer een pub (veel te hete curry, ik ben ook niets gewend!) maakten we ons op voor wat het leukste deel van de reis zou worden: volksdansen! Dit was helemaal niet suf, integendeel. Het vond zelfs plaats op het plek die je gerust een club kunt noemen, de super fancy Bongo Club. En geheel volgens de regels waren wij natuurlijk allemaal even achttien, anders mochten we er niet in.
Op die avond heb ik met bijna elke jongen gedanst, inclusief mijn wiskundeleraar, een onbekende knappe Nederlandse jongen uit Utrecht en een overenthousiaste Schot die mij alle hoeken van de ruimte liet zien. Na afloop waren we doodop, maar man, wat was dit leuk!

Woensdag was alweer de laatste dag, en dat was te merken. We konden nauwelijks op onze benen blijven staan.
Eerst gingen we naar de University of Edinburgh, waar we een voorlichting en een rondleiding kregen. Resultaat: ik like die universiteit. Wie weet…?


Na de rondleiding gingen we dan eindelijk naar het pronkstuk van de stad: Edinburgh Castle.
Prachtig, maar eerlijk gezegd kon het me op dat moment weinig schelen. Het enige wat ik wilde was op bed liggen en slapen. We waren allemaal moe en dat had sarcastische opmerkingen van mijn kant en lacherigheid van Jeanne tot gevolg. Elke flauwe, niet-grappige opmerking van mij bezorgde Jeanne dus half de slappe lach.
Een paar uur hierna zaten we alweer in het vliegtuig terug naar huis. Met heimwee.

Oh Edinburgh, I love you!

Advertenties

3 Reacties op “Edinburgh: part II

  1. Hahaha, ik krijg bijna weer de slappe lach als ik aan Edinburgh Castle denk! Eigenlijk vind ik dat we binnenkort weer eens moeten gaan Ceilidh dancen!

Wil je reageren? Dat kan hieronder!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s