Pinkpop part II

Hier volgt deel twee van mijn Pinkpop-avonturen!

– Bij Coldplay waren er drie nummers die bij mij voor kippenvel zorgden. Drie van de bekendsten: The Scientist, Viva La Vida en Fix You.
Iedereen, maar dan ook iedereen, zong het refrein mee. Als je 60 000 man in koor hoort zingen.. dat deed echt wat met mij. Er kwam een gevoel van saamhorigheid naar boven dat ik zelden voel. Dat soort momenten zijn de dingen die een festival zo mooi maken. Echt één van de mooiste avonden die ik heb beleefd.

– Elk gesprek dat wij met anderen aanknoopten begon doodnormaal tot de vraag: ‘waar komen jullie vandaan?’ Als ze er dan achter kwamen dat wij uit Friesland kwamen ging de rest van het gesprek daarover. ‘Hoe lang was het rijden en kunnen jullie Fries praten?’

– Gezellig, zo’n tapijt van patatzakken, pizzabordjes en plastic bekertjes.

– De verrassing van Pinkpop was voor mij Hurts. Ze zijn strak, duister, glad en het optreden was akelig smooth en perfect.  Ze speelden op zondag al om 1 uur ’s middags, wat jammer was aangezien het veld verre van vol was. In de avond waren ze veel beter tot hun recht gekomen, maar desondanks heb ik erg van ze genoten.

– Het dieptepunt was VersaEmerge. Ik had nog nooit van ze gehoord, en spijt heb ik er niet van. De zangeres zong verre van zuiver en haar pogingen om het publiek mee te krijgen mislukten jammerlijk. Aan het eind van het optreden was het publiek geslonken tot de helft van wat er aan het begin stond.

– Ik had tijd en The Script kwam signeren in de Free Record Shop-stand. Ik daarnaartoe, waarom niet? Mijn All Stars konden wel een handtekening gebruiken. Ik stond dus in de rij, was op de helft en kon de bandleden al zien lachen, praten en handtekeningen zetten. De pret mocht niet lang duren, want toen stond er opeens een man voor mijn neus die vertelde ‘dat je alleen door mocht als je bij hem de cd kocht en je moest snel zijn want ze waren bijna op en oh ja, de manager had dat bedacht’. Samen met een nog een heleboel anderen kon ik uit de rij stappen en weggaan. Stomme manager.

– De tent (Converse Stage) is zonder twijfel de rottigste plek om een optreden mee te maken. Het is er overvol, warm en wij hebben Selah Sue, Elize Doolittle en Cage the Elephant niet gezien, alleen maar gehoord. Oh wacht, Eliza zagen we nog op een schermpje op de mengtafel waarachter we stonden.

– Gehoord: Lifehouse, Simple Plan, Elbow, Selah Sue, Coldplay, Hurts, VersaEmerge, Tim Knol, Cage the Elephant, Graffiti6, White Lies, Kings of Leon, Scouting for Girls, Plain White T’s, Elize Doolittle, Go Back to the Zoo, The Gaslight Anthem, The Script, Kaiser Chiefs, Thirty Seconds to Mars, Foo Fighters

– Daadwerkelijk meegemaakt: Lifehouse, Simple Plan, Coldplay, Hurts, VersaEmerge, Graffiti6, Kings of Leon, Scouting for Girls, Plain White T’s, Go Back to the Zoo, The Script, Thirty Seconds to Mars, Foo Fighters

– Volgend jaar valt Pinksteren in de examenperiode. *sad face*

– Ik heb een beetje last van Pinkpop-heimwee.

– Het was geweldig. Echt ge-wel-dig.

Advertenties

3 Reacties op “Pinkpop part II

  1. Klinkt heel gaaf! Jammer dat Pinksteren in je examen-periode valt volgend jaar. Al zal ik ook wel in de collegebanken zitten rond die tijd.

Wil je reageren? Dat kan hieronder!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s