Boodschappen doen

Ik ben zeventien, woon nog thuis en hoef eigenlijk helemaal geen boodschappen te doen want daar heb ik ouders voor. Ik bied het wel eens aan hoor, maar dat wordt meestal keihard afgeslagen ‘want dan vergeet ik toch de helft’. Aldus mijn moeder.
Maar zo af en toe komt het voor dat ik de supermarkt induik met een ander doel dan geld verdienen, namelijk geld uitgeven. En eten kopen om te eten, dat natuurlijk ook.
Bij de supermarkt waar ik werk is dat niet zo spannend. Naar mijn gevoel staart iedereen me daar aan en ik ken het assortiment te goed om er voor verrassingen komen te staan. Nee, léuk boodschappen doen doe ik pas bij een supermarkt waar ik niet zo vaak kom, en dan het liefst de alom bekende, grootste supermarktketen van Nederland: de Albert Heijn.

Want de AH, dat is voor mij toch een beetje een andere wereld. Ik kom daar werkelijk nooit en ken ik het assortiment dus ook totaal niet. Het begint al als ik binnenkom. Ik heb natuurlijk geen lijstje gemaakt (dat neemt het plezier weg, toch?) en loop zigzaggend door de winkel. Ik pak van alles, leg van alles terug, sta voor elk schap vijf minuten te twijfelen en na een uur sta ik eindelijk in de rij voor de kassa. Met ongeveer een tientje aan boodschappen.

Ik ga ook weleens naar het buitenland. Naar Frankrijk, Luxemburg, Duitsland en Oostenrijk. En ik kan je vertellen, daar is zelfs de grootste Appie van ons kikkerlandje niets bij. Hypermarchés (en de Duitstalige equivalenten) zijn de hemel voor iedereen die houdt van boodschappen doen. Elke keer als mijn moeder vanaf de rand van het campingzwembad verkondigde dat ze die middag de supermarktkoelte in zou vluchten om ons te voorzien van campingvoer sprong ik op: ‘Ik wil mee!!’. Zo kon ik niet alleen meebepalen wat er in ons winkelwagentje zou komen te liggen, maar was ik ook weer eventjes in mijn vijfentwintighonderd vierkante meter grote supermarkthemel. Om na de boodschappensessie ruw uit mijn droom te worden gewekt als ik opeens moet aansluiten bij één van de drieëndertig kassa’s.

Ik houd van supermarkten. Tenminste, nu nog wel. Ik ben benieuwd of ik het als student zonder geld, mét eetlust, ook nog zo leuk vind.

Advertenties

15 Reacties op “Boodschappen doen

  1. Ik ben ook gek op supermarkten en vind het heerlijk om boodschappen te doen. Als je straks uit huis gaat, zul je zien dat je ineens erg creatief bent met geld. Student zijn betekent niet direct dat je arm bent hoor ;)

  2. Ik heb serieus een hekel aan supermarkten. Boodschappen doen vind ik echt… ARG! Vooral van die lange rijen. Dus dat word nog leuk straks als ik niet meer op mijn moeder kan leunen, want dan moet ik toch echt mijn eigen boodschappen gaan doen :P

  3. Supermarkten zijn leuk tot het stuk bij de kassa. Daar moet ik altijd heel snel mijn spullen in een tas proppen en mijn beurs weer in mijn handtas en de bon nog ergens laten, en natuurlijk gaat dat standaard mis. En daarna moet je dan met vier boodschappentassen vol (toen we naar Vlieland gingen) op een fiets die hevig protesteert naar huis fietsen. Boodschappen doen is leuk maar als we nou stoppen voor het betalen, dan scheelt dat en geld en een hele hoop moeite ;D

  4. Ik vind het ook geen straf om elke week boodschappen te moeten doen. Uren twijfelen wat ik ga eten.. Als ik dan iets in mijn mandje heb gelegd en ik kom er aan de andere kant van de winkel achter dat ik ook iets anders zou kunnen eten, en dat dat ook nog eens in de aanbieding is leg ik het later weer terug. Of ik wissel het weer om.. Heerlijk vind ik dat! Maar niet altijd, soms maak ik gewoon een lijstje en ben ik binnen vijf minuten bij de kassa.

  5. Ik vind het ook nog steeds leuk om boodschappen te doen! vooral in supermarkten die ik niet ken, daar hoeven ze niet eens super groot voor te zijn, maar ik kom bijvoorbeeld niet zo heel vaak bij de lidl, dus als ik daar ben, neem ik meer dingen mee om te proberen, en omdat het goedkoper is, dan als ik naar de AH ga, want daar kom ik elke dag ;)

  6. Ik háát supermarkten. Ik kom er nooit, kan dus niks vinden en voor de drie dingen op mijn lijstje sta ik dus een uur in de supermarkt te zoeken, met de nodige vreemde blikken die ik toegeworpen krijg. Heerlijk. Kuch.

Wil je reageren? Dat kan hieronder!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s