Want schaatsen is mijn ding. Of toch niet.

Ik weet niet hoe het zit in de rest van Nederland, maar hier heerst het schaatsvirus alweer volop. Nog niet zo erg dat we allemaal denken dat er een Elfstedentocht komt, dat laten wij nuchtere Friezen over aan die stomme Hollanders (sorry), maar voor mijn ouders goed genoeg om mijn zusje een paar gloedjenieuwe schaatsen cadeau te doen en voor mijn schaatsgrage vriendinnen reden om zich in de kou te werpen in plaats van keihard wiskunde te leren.

En ja, dat schaatsen hè, dat is niet zo mijn ding. Al heel wat jaren terug, zo lang dat ik me het niet eens meer kan herinneren, stond ik voor het eerst op schaatsen. Mijn vader zal wel gedacht hebben: deel van de opvoeding, Friese trots, blablablabla. Ik beeld me in dat me houtjes (van die schaatsen die je aan je schoen vastbindt) werden ondergebonden en dat ik aan de hand mee de bobbelige ijsbaan werd opgenomen. Tot zover is het nog leuk, maar in verbeelding val ik om zodra mijn had wordt losgelaten, val ik keihard op mijn kont en begin ik nog eens zo hard te huilen. Dat zou ook meteen dat mysterieuze litteken verklaren.

Vroeger was alles beter. Toen lag er elk jaar zoveel ijs dat je wel moest kunnen schaatsen, gewoon om te kunnen overleven enzo. Dan had ik dit probleem helemaal niet gehad. (en ja, dat heet nou logica)

In de loop der jaren heb ik wel vaker geschaatst hoor, zowel vrijwillig als in schoolverband. Dat eerste viel nog wel te doen, mijn buurmeisje was namelijk net zo’n beroerde schaatsster als ik en samen reden we moeizaam onze rondjes terwijl buurmeisje nummer twee ons gemiddeld vijf keer per rondje voorbij sjeesde. De valpartijen waren niet erg, we lachten de blauwe plekken gewoon weer weg.
Met school was het allemaal wat jammerlijker. Mijn schaatsen (inmiddels noren) waren me al vanaf klas drie twee maten te klein en ik voelde al na één meter bij elke slag mijn tenen langzaam afsterven. Waar het grootste deel van de klas honderd rondjes reed in één lesuur deed ik er vijf en gaf ik het daarna op om mezelf heel zielig te gaan vinden op de bank.

Ik mocht wel nieuwe schaatsen hoor, maar dan moest ik wel beloven dat ik ze daadwerkelijk in gebruik zou nemen. Een aangezien ik dat niet helemaal honderd procent zeker wist is dat er nooit van gekomen. Nu heb ik dus geen schaatsen. Ik mag wel nieuwe, maar dan móet ik schaatsen en ik weet niet of ik het twee keer schaatsen, honderd valpartijen en twee pijnlijke voeten later nog steeds zo leuk vind. Dat laatste is nog zo’n probleem: misschien heb ik met nieuwe schaatsen wel helemaal geen zere voeten. Conclusie: het is een dilemma. Elk jaar weer.

Ik vrees dat het dilemma ook dit jaar niet zal worden opgelost. Het schaatsvirus wil er bij mij nog niet zo in. Maar ooit, ooit schaats ik die Elfstedentocht vast met het grootste gemak uit. Tot die tijd sta ik wel klaar met koek en zopie.

Houd jullie ook zo verschrikkelijk veel van schaatsen?

Advertenties

21 Reacties op “Want schaatsen is mijn ding. Of toch niet.

  1. Het is ook niet mijn ding. De laatste keer dat ik op het ijs stapte (ca. 15 jaar geleden) had ik zoveel kramp in mijn voeten dat ik gezworen heb nooit meer te schaatsen.

  2. Ik hou van schaatsen! Mijn vader is schaatsfanaat en brengt daar over op mijn broertje en mij. Ook al kan ik het helemaal niet, vind het wel ontzettend leuk!

  3. Haha leuk geschreven :) Ik vind schaatsen stiekem heel leuk en baal dan ook als een stekker dat het nu heeft gesneeuwd, want dan is het ijs weer zo slecht… Maar ja, sneeuw heeft ook zo z’n voordelen :)

  4. 1 januari ging ik voor het eerst in jaren weer schaatsen. Ik maak er een traditie van, ik vond het heerlijk. Lijkt op skeeleren!

  5. Ja! Schaatsen is heerlijk! Vorig jaar heb ik twee keer 10 km op een dag geschaatst, op ijshockeyschaatsen…dat was toch wel vermoeidend.

  6. Ja, ik vind schaatsen echt heel erg leuk, maar ik heb ook geen schaatsen. Misschien is het omdat er een lange tijd helemaal geen goed ijs lag bij ons, maar nu kriebelt het wel.
    Trouwens, domme Hollanders? Tss… :P

  7. Pingback: Schaatsvirus 2.0 «·

  8. Wat een leuke blog!!! Maareuh, te kleine schaatsen? Gewoon ff op marktplaats kijken. Verkoop je die van jezelf en koop je voor hetzelfde geld een paar nieuwe terug. Ik kwam er een paar jaar geleden achter dat kunstschaatsen veel lekkerder zitten (om je enkel) en als je gewoon een beetje rondjes wil schaatsen en beetje wil chillen, deze echt veeel relaxter zijn!!!

Wil je reageren? Dat kan hieronder!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s