Over sterretjes en nagellakremovervlekken

Ik doe weleens van die dingen waarvan je denkt: Kim, doe het nou niet. Gewoon maar niet. Zo stopte ik laatst mijn telefoon in een rugzakje. Niets aan de hand, zou je zeggen, maar het lot wil dat in diezelfde tas ook mijn sleutels zaten. En iedereen weet, sleutels en telefoon in dezelfde tas, dat betekent niet veel goeds.
Er was eerst nog niet zoveel aan de hand. Totdat ik het rugzakje afdeed en neergooide. Op de grond. Het was dan wel vloerbedekking, maar blijkbaar toch hard genoeg om schade aan te richten. Toen ik mijn telefoon er daarna uithaalde, zat er een prachtige barst in. Zo’n ster. Met drie punten.

Ik kon er wel om lachen. Want 1) hij was toch maar veertig euro 2) hij werkt nog prima en daar gaat het om en 3) nu kan iedereen zien dat hij van mij is. Want zo’n scherm met ster, dat is wel typisch Kim.

Mijn andere apparaat heeft namelijk een soortgelijke verwonding. Ietsjes erger nog zelfs. Het eerste letsel werd hem al toegebracht toen ik hem net drie weken had. Een klein barstje in de bovenhoek. Ach ja, dat hoort erbij. Littekens maken de iPod, zeggen ze weleens.
Toen liet ik ‘m van de trap vallen. Het resultaat van deze spannende hindernisbaan was een mooie barst. Alweer in de linkerbovenhoek. Het had wel wat.

Een paar maanden later was ik mezelf een manicure aan het geven en ondertussen blogjes aan het lezen op jawel, mijn iPod. Ik was druk mijn nagellak er aan het afboenen, het flesje nagellakremover stond zonder dop gebroederlijk naast mijn iPod, maar handig als ik ben moest ik deze vriendschap verstoren door het flesje om te stoten. Ik en mijn iPod snel naar de badkamer, maar het mocht niet baten. Een permanente lichte vlek in de linkeronderhoek van het scherm was het gevolg. Het geeft een soort 3D-effect, dat is dan wel weer leuk.

En toen gebeurde hetgene wat mijn iPod tekende voor het leven. Iemand stond per ongeluk om mijn tas waar mijn iPod inzat en toen zei hij krak. Ik vond het niet echt een ramp van wereldformaat, maar we hebben toch maar even de verzekering ingeschakeld. En geloof me, soms kan de verzekering heel lief zijn.

Ik zou een nieuwe iPod kunnen kopen, maar ik wacht toch nog even. Mijn iPod (mét ster, vlek en barst) werkt namelijk nog prima en zolang hij nog muziek afspeelt en mij voorziet van internet is hij mijn beste maatje. We hebben een speciale band, mijn iPod en ik. Zo eentje waarbij het uiterlijk niet uitmaakt, maar de binnenkant telt. Dat is nou wat je een goede relatie noemt.

Advertenties

38 Reacties op “Over sterretjes en nagellakremovervlekken

  1. Mijn opa vroeg laatst of ik een vriend had en toen zei ik dat ik een zeer goede relatie had met mijn iPod. #foreveralone

  2. Ben een beetje aan het browsen op zoek naar leuke nieuwe blogs om te volgen (heb je gevonden via reactie op teskuh.nl) en jij hebt echt de leukste schrijfstijl tot nu toe! Nieuwe volger erbij ;).

  3. Haha, ik wist niet dat er nu ook al een barst zat in je telefoon ;) Ik denk dat je nog steeds de beste relatie had met je goede oude Nokia die de val van driehoog overleefde. Dat was nog eens een onbreekbare relatie XD

  4. Amai, daar zou ik echt niet tegen kunnen. Ik word helemaal gek als mijn gsm een klein krasje heeft !! Ik koop dan ook 1 maal per jaar een nieuwe voor ook wel maximum 50 – 60 euro.

  5. Haha, nou, er is in ieder geval nooit verwarring over welke iPod van wie is :P
    (Ik heb ooit mijn telefoon in mijn broek laten zitten en mijn broek in de was gedaan. Daarna deed het ding het nog gewoon. Ik denk dat het uit liefde voor mij was)

  6. Hahaha leuk geschreven! Klinkt echt te bekend, ik ben zelf ook altijd heel lomp met dat soort dingen. Maar gelukkig doet ie het nog! Het geeft je iPod wel karakter ;)

  7. Ik zou huilen als ik mijn iPhone zou laten vallen en er een barst in komt. Als hij nu eens van mijn bed afstuitert ofzo dan heb ik al een hartverzakking haha.

  8. Wat een leuk geschreven stuk!
    Ik had mijn Ipod pas twee jaar. Hij had al wat onbestemde krasjes en deukjes, maar hé, hij had een prachtige binnenkant. Toen stopte-ie ermee. Ineens, zonder waarschuwing. Ik ben met hangende pootjes naar mijn oude ipod teruggegaan. Deze was zowel aan de buitenland (hij is een stukje verbrand omdat ik hem in een kaars had gelegd tijdens het leren van een mondeling Frans – true story) als de binnenkant (veeeel minder MB) een stuk lelijker, maar hé, je moet toch wat.

  9. Dat is inderdaad een hele goeie relatie zeg! Heb mijn iPhone ooit eens laten vallen op een stenen vloer. Wel duizend barstjes in het scherm. Gelukkig was mijn verzekering destijds ook lief. :)

  10. Haha, je kan echt schrijven als een malle!
    Ik heb mijn mobiel een keer in de wc laten vallen én ik ben een keer met hem gaan zwemmen. Hij leeft nog steeds, wat een hardnekkig apparaat is het hé (:

  11. Gelukkig heb ik dit nog nooit meegemaakt. Maar ik kreeg wel een halve hartverzakking toen ik mijn 1 maand oude telefoon in het toilet gooide!

Wil je reageren? Dat kan hieronder!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s